Γάλλοι κουρσάροι ήταν αυτοί που τον 17ο αιώνα...
...ανακάλυψαν το μικρό ελληνικό νησί Ζώρα.
Αποφάσισαν να ξεχειμωνιάσουν εκεί επειδή η ζωή ήταν δύσκολη.
Εδώ, Καθολικοί και Ορθόδοξοι πάντα ζούσαν αρμονικά.
Ακόμα και σήμερα, η Ζώρα είναι ένα μικρό χωριό...
...με το καφενείο του Αριστοτέλη που συγκεντρώνει όλες τις δραστηριότητες.
Όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους, τα νέα διαδίδονται γρήγορα...
...και οι ιστορίες μεταφέρονται από γενιά σε γενιά.
Οι κάτοικοι του νησιού θυμούνται την αγάπη που έδεσε τους γονείς μου...
Δημοσθένη και Αντωνία...
και τη μέρα του γάμου τους, όταν ο πατέρας πρόσφερε στη σύζυγό του...
...τον οικογενειακό σταυρό.
Όταν πέθανε η μαμά, κληρονόμησα τον χρυσό σταυρό της σαν κάτι συμβολικό.
Και εγώ, ο Γιάννης...
...θα σας πω πώς αυτός ο σταυρός άλλαξε τη ζωή μου.
Εμπρός, κουράγιο! Μην χαλαρώνετε! Δύναμη στα πετάλια.
Ωραία η περισυλλογή, αλλά το λίπος θέλει και λίγο κάψιμο!
Τι είπε;
Θέλει να κάνουμε ορθοπεταλιά.
Ακούω την γκρίνια σας!
Μην ξοδεύετε την ανάσα σας. Η ανάβαση μόλις άρχισε.
Ένα, δύο. Ένα, δύο.
Εμπρός, με νεύρο! Ένα, δύο, ένα, δύο.
Τώρα καταλαβαίνω τι τράβηξε ο Χριστός στο ανέβασμα του Γολγοθά.
Γεια σου, Θωμά!
Γεια σου, Γιάννη!
Πιο σιγά, παπά Κοσμά! Οι άλλοι έχουν μείνει πίσω!
Το ξέρω. Φέτος μπαταλέψανε.
Πας κι εσύ στην πρωτεύουσα;
Ναι, έχω να κάνω ψώνια για τον πατέρα μου. Εσείς;
Απόψε είναι το Ορθόδοξο Ιεροδιδασκαλείο του Αρχιπελάγους.
Φαίνεται πως η παρουσία μου είναι απαραίτητη.
Ένα, δύο, ένα, δύο...
Για τ' όνομα του Δία!
-Γεια σου, Γιάννη! -Γεια σου, Γιώργο!
Τι γυρεύεις;
-Ήρθα να δω τον Καπετάνιο. -Τον Καπετάνιο; Ακολούθα με.
Πάω να τον βρω. Περίμενε εδώ.
Γλυκούλι είσαι.
Αλλά βρομάς.
-Σαν στο σπίτι σου. -Διψάει.
Θέλω να του δώσω να πιει. Μήπως έχετε νερό;
Βγες από εκεί. Πού είναι το ρακί;
Εκεί.
Εσύ είσαι ο λαθρέμπορος;
Περίμενα κάποιον πιο μεγάλο.
Δεν είμαι λαθρέμπορος. Το ρακί είναι ντόπιο.
Μου χρωστάτε εξήντα ευρώ.
Πού βρήκατε αυτό το πουλί; Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Πολλά ρωτάς. Πάρε τα λεφτά σου και φύγε.
Δώστε το σ’ εμένα να το περιποιηθώ.
Είσαι κατεργάρης!
Αυτό είναι συλλεκτικό πουλί.
-Είναι ακριβό. -Πόσο κάνει;
Εξήντα ευρώ.
Αν γυρίσω χωρίς τα λεφτά, ο πατέρας μου θα με σκοτώσει.
Τι είναι αυτός ο σταυρός;
Γιατί; Αν στον δώσω, θα τα βρούμε;
Να τον δω πρώτα. Είναι χρυσός;
Φυσικά και είναι χρυσός!
Ήταν της μητέρας μου. Πέθανε πριν τρία χρόνια.
Και τον ανταλλάσσεις με ένα μισοψόφιο πουλί;
Μ’ αρέσουν τα μισοψόφια πουλιά.
Ο πατέρας σου δεν θα τσαντιστεί όταν του το πεις;
Δεν θα το μάθει, να είστε σίγουρος. Γι’ αυτόν είναι σαν να μην υπάρχω.
Είσαι καλύτερα εδώ από το κουτί σου.
Πρέπει να σε κρύψω. Ο πατέρας μου δεν θέλει ζώα μέσα στο σπίτι.
Αναρωτιόμουν αν είχα κάνει σωστή επιλογή.
Να ανταλλάξω τον σταυρό της μαμάς με ένα πουλί που μύριζε...
...ήταν πράγματι καλή ιδέα,.
Να πάρει! Ο μπαμπάς γύρισε κιόλας.
Η μαμά θα με συγχωρούσε που έσπασα την οικογενειακή παράδοση...
...για να σώσω τη ζωή αυτού του αστείου πουλιού...
Ο πατέρας μου, αυτός ήταν μια άλλη ιστορία.
Γεια σου, Κίτσα!
Μην κουνηθείς από κει. Πάω να βοηθήσω τον πατέρα μου.
Μείνε κρυμμένος. Κίτσα! Μην στέκεσαι εκεί.
Στην άκρη.
Κοίτα τι άθλια ψαριά!
Τι γυρεύει;
Δεν έχω ιδέα. Μάλλον έμεινε πολλή ώρα στον ήλιο.
Θυμήθηκες να βάλεις βενζίνη;
Το ξέχασα. Συγγνώμη.
Δεν αρκεί να ζητάς συγγνώμη.
Μην ξεχάσεις να επιδιορθώσεις τα δίχτυα.
Κίτσα, άσ' το!
Φύγε.
Πάρε δρόμο!
Αυτό το πράγμα με τα κέρατα, το λένε κατσίκα.
Δεν είναι πολύ έξυπνη, αλλά τη χρειαζόμαστε για να φτιάχνουμε τυρί.
Θα τη συνηθίσεις.
Θα πρέπει να πεινάς. Τράβηξες πολλά.
Γάλα και ψωμί, σ’ αρέσει;
Είσαι αστείο πουλί.
Έχεις ράμφος κύκνου...
πόδια πάπιας...
λαιμό βατράχου...
...και ουρά κότας.
Ορίστε.
Δεν έχεις δίκιο, είναι ωραίο.
Ναι! Κατάλαβέ το επιτέλους.
Είναι πουλί, όχι κατσίκα!
Ζηλεύει.
Αυτός θα αντικαταστήσει τον χρυσό σταυρό μου.
Ούτε γάτα, ούτε ζημιά.
Εκεί θα είναι καλά να κοιμάσαι.
Μην φοβάσαι, ο πατέρας μου δεν μπαίνει ποτέ στο δωμάτιό μου.
Έχεις πολλή δύναμη στο ράμφος. Σταμάτα!
Πεινάς;
Αύριο, όταν ο πατέρας μου φύγει για το ψάρεμα...
...θα σου δώσω να φας.
Μην κάνεις φασαρία.
Αν σε βρει ο πατέρας μου, θα μας σκοτώσει.
Μπορεί να γίνει πολύ κακός.
Έλα δω.
Καλά το είχα καταλάβει! Είσαι θαλασσοπούλι.
Θα σου δώσω τ' όνομα βάρκας. Νικόστρατος!
Ναι, καλό είναι. Νικόστρατος!
Οπωσδήποτε δεν ήταν ένα συνηθισμένο πουλί.
Ήταν μαζί αστείο, αλλά και τρυφερό.
Σε ποιο είδος θα μπορούσε να ανήκει,.
Θα μπορούσε να ήταν διασταύρωση στρουθοκαμήλου και σκύλου...
...ή κύκνου με λαρυγγίτιδα.
Ο μόνος που θα μπορούσε να απαντήσει σε όλες μου τις ερωτήσεις...
Ο Παπά-Κοσμάς. Ένας παπάς που δεν έμοιαζε με τους άλλους...
...και ήξερε όλα τα είδη των πουλιών.
Καλημέρα, πάτερ Αλέξιε.
Καλημέρα, Γιάννη.
-Γυρεύω τον παπά-Κοσμά. -Τον θέλεις κάτι βιαστικό;
Ναι, πολύ.
-Θέλω να του δείξω κάτι. -Ωραία, ακολούθαμε.
Τα χταπόδια εκκρίνουν νέφος από μελάνι από έναν μαύρο θύλακα.
Συλλέγουμε αυτή την ανεκτίμητη ουσία...
...και την ανακατεύουμε στο ρύζι μας.
Είναι πολύ εύκολο να το φτιάξουμε.
Κοιτάξτε τι όμορφο χρώμα.
Κύριοι, ας σοβαρευτούμε.
Ρύζι με χταπόδι είναι πλήρες πιάτο, πλούσιο σε πρωτεΐνες.
Και με λίγη θεία κοινωνία, είναι θεσπέσιο.
Πρόσεχε την κατσαρόλα.
Γιάννη; Νωρίς ήρθες.
Καθίστε, παιδιά.
Λοιπόν! Τι θέλεις να μου δείξεις;
Ένα πουλί.
-Τι είδους πουλί; -Γι' αυτό ήρθα. Να μου πείτε εσείς.
Ορίστε.
Κοιτάξτε.
Ένας μικρός πελεκάνος ονοκρόταλος!
-Τι πράγμα; -Πελεκάνος ονοκρόταλος!
Είναι το επιστημονικό όνομα του άσπρου πελεκάνου.
Ποιος σου τον έδωσε;
Ο καπετάνιος του "Στενή Παπάδες". Ένας αγροίκος που τον βασάνιζε.
Αν σου τον χάρισε, δεν είναι και τόσο αγροίκος.
Δεν μου τον χάρισε. Έπρεπε να τον ανταλλάξω με κάτι.
Με τι;
-Με τον χρυσό μου σταυρό. -Αυτόν που σου άφησε η μητέρα σου;
Είναι κακό, το ξέρω.
Έκανες μια ευγενική πράξη.
Το κόσμημα είναι νεκρό πράγμα, άλλωστε.
Σύντομα θα μεγαλώσει.
Οι άσπροι πελεκάνοι είναι μεγάλα πουλιά που φτάνουν εύκολα το 1.60 μ.
-Σε άνοιγμα; -Όχι, στο ύψος.
Είναι γιγάντια πουλιά.
Προς το παρόν, όμως, άσ' το εδώ και κάθισε μαζί μας.
Δηλαδή, εσύ είσαι ένα γιγάντιο πουλί;
Κίτσα!
Να πάρει! Οχτώ η ώρα!
Συνέχισε το ροχαλητό. Θ’ ασχοληθώ μαζί σου όταν γυρίσω.
-Τρώγε, τα λαχανικά κάνουν καλό! -Όχι, δεν κάνουν! Δεν κάνουν!
-Καλημέρα, κυρία Καρούζου. -Καλημέρα, Γιάννη.
Αυτό δεν το λένε αγγούρι, αλλά αγγουράκι.
Ο λαχανόκηπός σου τα βγάζει όλα μικρά, Χριστίνα;
Παπά-Κοσμά, αν δεν σ’ αρέσουν, άντε να ψωνίσεις απ' την Κική.
-Γεια σου, Αριστοτέλη. -Γιάννη, γεια σου.
Μικρή ψαριά.
Δεν έχεις καλαμάρια;
Πάψε να με σκοτίζεις. Έχεις φρέσκα ψάρια.
Αν είσαι γλυκός μαζί τους όσο μ’ εμένα, φυσικά και τα ψάρια πήραν δρόμο.
-Εσύ τα φτιάχνεις; -Ναι, μαζί με την κατσίκα μου.
Με προμηθεύει κοπριά για τα λαχανικά και γάλα για τα τυριά.
Γεια, Δημοσθένη.
Τι είναι αυτά τα ρούχα;
-Είναι ρούχα της δουλειάς. -Βγάλ' τα.
Δεν μπορείς να πουλάς με τα ρούχα της δουλειάς.
Δημοσθένη, άσ' τον. Τον τρομάζεις.
Τι;
Δεν είναι και με το σώβρακο.
Προτού μαλώσεις το γιο σου, να κοιταχτείς λίγο στον καθρέφτη.
Άσε με ήσυχο. Μεγαλώνω τον Γιάννη όπως θέλω.
Κατάλαβες;
Κι εσύ, ε;
Τι παλιοχαρακτήρας!
Από τότε που πέθανε η μητέρα μου, ο πατέρας μου δεν ήταν πια ο ίδιος
Περνούσαν μέρες χωρίς να μιλήσει.
Χαιρόμουν που είχα έναν καινούριο φίλο.
Αποφάσισα να βάλω τον Νίκο στην αποθήκη...
...και έσκαψα ένα πέρασμα από το δωμάτιό μου για να περνάω εύκολα...
Τον έβλεπα να μεγαλώνει και να γίνεται πιο δυνατός και πιο όμορφος κάθε μέρα.
Στη Ζώρα, η ζωή ακολουθούσε τον ρυθμό των εποχών...
Μανιτάρια το φθινόπωρο.
Κάστανα τον χειμώνα.
Είχαμε συνηθίσει την αφθονία που μας πρόσφερε το νησί μας.
Καλημέρα, πάτερ Αλέξιε!
Και ο Νίκος ωφελήθηκε από αυτό...
...αλλά γινόταν όλο και πιο δύσκολο να τον κρύβω.
Ήρεμα, ήρεμα.
Είσαι ένας μικρός λαίμαργος.
Να σε χαϊδέψω.
Έχω δουλειά, αλλά θα το διασκεδάσουμε κιόλας.
Πρέπει να παραγγείλω μια αντλία από την Αθήνα.
-Θα μου γράψεις το γράμμα; -Ναι, μπαμπά.
Η διεύθυνση είναι:
Γιώργος Καρβούνης. Πειραιάς. Μηχανές θαλάσσης.
-Εντάξει; -Ναι.
Αθήνα. Ζώνη λιμένα.
Η μηχανή μου είναι Yanmar 48 ίππων.
" Η μηχανή μου είναι Yanmar...
Φύγε!
...48 ίππων. "
Γράφεις;
Ναι.
Η αντλία του εγχυτήρα χάλασε.
Άντε, φύγε!
-Με ακούς; -Ναι.
Παρακαλώ να μου πείτε αν έχετε διαθέσιμο ανταλλακτικό.
Και υπογράφεις, Δημοσθένης Κουσμάνοβιτς.
Κουσμάνοβιτς.
Η άφιξη του Νίκου δεν είχε ταράξει τις συνήθειες του σπιτιού μας...
Στην αρχή η κατσικούλα μας, η Κίτσα ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα...
Η συγκατοίκηση δεν επιτεύχθηκε εύκολα...
Οι δυο συγκάτοικοι κήρυξαν ανελέητο πόλεμο...
Κέρατα εναντίον ράμφους.
Ράμφος εναντίον κεράτων...
Νικούσε όποιος είχε τη μεγαλύτερη φαντασία.
Ο καθένας υπερασπιζόταν την περιοχή του με σθένος.
Τελικά, αφού αναμετρήθηκαν οι δυο φίλοι μου, κήρυξαν ειρήνη.
Όμως, το πιο δύσκολο ήταν να το ανακοινώσω στον πατέρα μου.
Ωραία! Τώρα πρέπει να μάθεις να πετάς.
Θα δεις, δεν είναι δύσκολο.
Κοίτα με, θα σου δείξω.
Ανοίγεις τα φτερά σου και απογειώνεσαι.
Χτυπάς τα φτερά και πηδάς.
Εμπρός, λοιπόν.
Πήδα τώρα, πήδα.
Είσαι μεγάλος τεμπέλης.
Πιάσ' το!
Σταμάτα, αυτό δεν τρώγεται!
Πήδα, πήδα!
Τρέχα, τρέχα, τρέχα!
Να πάρει! Έρχεται ο πατέρας μου! Κρύψου γρήγορα.
-Τι είναι αυτό το πουλί; -Είναι πελεκάνος. Είναι δικός μου.
-Πού τον βρήκες; -Είναι μεγάλη ιστορία.
Έτσι περνάς τη μέρα σου, ε; Παίζεις με ένα πουλί;
Κάνω τη δουλειά μου, αλλά περιποιούμαι και αυτόν.
-Πού πήγε; -Στην αποθήκη. Εκεί κοιμάται.
Ποιος σου τον έδωσε; Μην πεις ψέματα, Γιάννη.
Τον αγόρασα από τον καπετάνιο του "Στενή Παπάδες".
Τον αγόρασες;
-Τον αντάλλαξα με κάτι άλλο. -Με τί;
Με τον σταυρό της μαμάς.
Αντάλλαξες τον σταυρό της Αντωνίας με έναν πελεκάνο;
Αυτό; Τί είναι;
Τί είναι αυτό;
Τι είναι αυτό;
Μπαμπά!
Μπαμπά, μπαμπά.
Μπαμπά!
Μπαμπά, άφησέ τον!
Εμπρός, φύγε! Φύγε!
Μπαμπά!
Πελεκάνε!
Φύγε!
Το φάρμακο!
Αν ξαναδώ τον πελεκάνο, θα τον σκοτώσω.
Κι άλλο.
Ο σταυρός!
Έσπασε!
Νίκο!
Γύρισες! Πού ήσουν;
Νίκο! Νίκο μου!
Μην κάνεις φασαρία γιατί θα ξυπνήσεις τον χειρότερο εχθρό σου!
Μην φοβάσαι, κανείς δεν θα μας χωρίσει.
Θα σε πάω στη Μύρτα. Θα δεις, είναι μαγικά.
Περίμενέ με!
Περίμενέ με.
Πολύ σύντομα θα πετάξεις, Νίκο!
Από εκείνη τη μέρα δεν μιλιόμαστε με τον πατέρα μου.
Άκουσέ με.
Ήταν φυσικό να συμβεί αυτό.
Όμως, τελικά, είναι υπέροχα νέα.
-Ορίστε; -Πιάσε τις άκρες έτσι.
Έτσι μπράβο.
Αφού τα 'μαθε όλα, το απόστημα έσπασε. Όλα θα γυρίσουν στη θέση τους.
Παπά Κοσμά, ο πατέρας μου θέλει να με σκοτώσει...
...επειδή έδωσα τον σταυρό και επειδή είπα ψέματα.
Δεν θα με συγχωρήσει ποτέ.
Πρέπει να δείξεις υπομονή, Γιάννη.
Δεν ζείτε εσείς μαζί του.
Όλα θα πάνε καλά.
Μου 'ρθε μήνυμα από ψηλά.
Είστε σίγουρος πως αυτό λέει;
Ο Νίκος πέταξε επιτέλους
Τον ζήλεψα που μπορούσε να δει το νησί μας από ψηλά...
Είχε γίνει ένα μεγάλο και όμορφο πουλί.
Όμως γρήγορα κατάλαβα ότι δεν θα περνούσε για πολύ ακόμη απαρατήρητος.
Σούπερ, Νίκο!
Στην προσγείωση, πάντως, μπορείς να τα καταφέρεις καλύτερα.
Υποσχέσου ότι δεν θα πηγαίνεις μακριά.
Δεν θέλω να σε χάσω, Νίκο μου.
Ένας πελεκάνος, μπαμπά!
-Εγώ τον είδα πρώτος! -Όχι, εγώ. Όχι, εγώ.
Γεια σου, Δημοσθένη.
-Όλα καλά; - Ναι.
Την Πέμπτη...
...μπορείς να μου έχεις ένα καφάσι σκουμπριά και δυο καφάσια καλαμάρια;
Ξέχνα τα καλαμάρια.
Μέσα στο νεύρο είναι τα παιδιά σου. Φραπέδες τα ποτίζεις;
Φταίει ο μυστηριώδης πελεκάνος. Όλοι μιλάνε γι' αυτόν στο χωριό.
Τον είδαμε να πετάει στον Φάρο. Σταματήστε τον καβγά!
Τα παιδιά λατρεύουν τους πελεκάνους. Είναι όμορφα πουλιά.
Σταματήστε τον καβγά! Δεν μπορείτε να δείξετε λίγο σεβασμό;
Καλά είναι ο Γιάννης; Έχω καιρό να τον δω.
-Όλα καλά; - Αλήθεια, τί κάνει;
Να παραγγείλουμε.
Πούλησες καλά το πρωί στην αγορά;
Δεν πήγα κι άσχημα.
Δεν ξέρω τι έχει πάθει ο κόσμος, αλλά δεν ψωνίζουν όπως παλιά.
Και τί...;
Τί πρόγραμμα έχεις γι’ αύριο;
-Αύριο; -Ναι, αύριο.
Πρέπει να πάω στο μοναστήρι για να καθαρίσω τις εικόνες.
Ο Παπά-Κοσμάς βασίζεται σ’ εμένα.
Να σου βάλω μουσική;
Το φεριμπότ ήταν γεμάτο τουρίστες που ήθελαν να δουν τον πελεκάνο.
Είναι καταστροφή για το νησί μας. Ε, Αριστοτέλη;
Ή μια ευκαιρία!
Έρχεται πλημμύρα, φίλοι μου!
Πρέπει να φτιάξουμε μια κιβωτό.
Άρχισε;
Γίνεται η παρουσίαση των ομάδων. Καθίστε. Τί θα πιείτε;
Ρακί!
Εγώ σας λέω πως για τις μπίζνες είναι κελεπούρι αυτός ο πελεκάνος!
Βασίλη, απόψε μιλάμε για το ματς και όχι για τον πελεκάνο!
Αν δεν σ’ αρέσει, τράβα στην ταράτσα.
Σωπάστε, αρχίζει.
Θείε;
Αγγελική!
Η ανεψιά μου!
Καλησπέρα!
Είναι χαριτωμένη, έτσι;
Είναι η κόρη του αδελφού μου.
Ήρθε να δουλέψει στις διακοπές για να βγάλει χαρτζιλίκι.
Κοίτα τη πώς μιλάει με τους Γερμανούς.
Έχει σπουδαίο μέλλον.
Θες τα γυαλιά σου;
Ορίστε;
Μην καρφώνεσαι!
-Συγγνώμη, τί με πέρασες; -Για έναν ορθόδοξο λίγο ανορθόδοξο.
Τα παραλές!
Και προσοχή στον ήλιο.
Στη Ζώρα είμαστε. Δεν έχει σήμα.
-Πόσο κάνει το τυρί; -Δύο ευρώ και σαράντα.
Κοίτα!
Τί είναι αυτό; Είναι μεγάλο!
Όχι, Νίκο! Φύγε!
Δεν μπορείς να μείνεις εδώ. Φύγε!
Άσε με να δουλέψω.
-Του αρέσει το τυρί; -Τί είναι; Άλμπατρος;
Όχι, πελεκάνος.
Όπως ήρθε, έφυγε.
Είναι τεράστιο!
Κάθεται στη σκεπή μου!
-Είναι δικός σου; -Δεν είναι κανενός, είμαστε φίλοι.
Φύγε σου λέω!
Έχει πλάκα!
Έρχεται!
Δεν μ’ ακούς καθόλου.
Έλα εδώ. Αφήστε τον να περάσει!
Έλα, έλα.
Και τώρα πέτα!
Γύρνα στη σπηλιά σου!
Απίστευτο!
Μεγάλη επιτυχία! Και τι ωραίο πουλί!
Θα μπορούσε ο γιος σου να το εκμεταλλευτεί και να βγάλει πολλά.
Είναι θείο δώρο αυτός ο πελεκάνος!
Φύγε!
Φύγε από δω!
Γιάννη!
Έλα να πιεις ένα ποτηράκι μαζί μας. Να μας πεις για τον πελεκάνο σου!
Όχι, ευχαριστώ. Οι πελάτες περιμένουν. Δεν μπορώ να αφήσω τον πάγκο έτσι.
Αν είναι για δουλειά...
Ο Αριστοτέλης δεν κερνάει συχνά. Πρέπει να αρπάξεις την ευκαιρία.
Με λένε Αγγελική, είμαι η ανιψιά του αφεντικού.
-Εσένα; -Γιάννη.
Αγγελική!
-Δεν μπορώ να είμαι παντού! -Κούλαρε, θείο!
Μην με λες θείο μπροστά στους πελάτες, δεν είναι επαγγελματικό!
Κούλαρε, θείο! Πρέπει να φύγω.
Σε είδα και πριν με το τρίκυκλο.
Θα ήθελα πολύ να με πας μια βόλτα κάποια στιγμή.
Γιάννη, πότε θα γυρίσει;
Δίνε του!
Έσπασε ένα πιστόνι.
Αύριο θα πας με τα πόδια στο χωριό.
-Πώς τον λένε; -Νικόστρατο.
-Είναι μεγάλος; -Ναι, είναι μεγάλος.
- Πόσο μεγάλος; -Ένα μέτρο και εξήντα.
Τρώει μπιφτέκι;
Όχι, δεν τρώει κρέας. Θαλασσοπούλι είναι!
Γεια! Τι νέα;
Συνηθίζεις τη διασημότητά σου; Έλα λίγο να με βοηθήσεις!
Ο θείος μου μιλάει συνέχεια για σένα.
Χθες έκανε το καλύτερο ταμείο σ’ ολόκληρη τη ζωή του!
Να τον έβλεπες όταν μετρούσε τα λεφτά! Είχε βουρκώσει!
Άφησες τον πελεκάνο σου στο σπίτι;
Δεν μένει μαζί μου. Δεν ήθελε ο πατέρας μου.
-Μένει κάπου στο νησί; -Πού;
-Προτιμώ να μην σου πω. -Έχεις δίκιο.
Απλά ρώτησα, επειδή με ρωτάνε συνέχεια.
Μισώ τις μέλισσες!
Αγγελική, μήπως θα μπορούσες να έρχεσαι στην ώρα σου στη δουλειά...
...για την οποία σε πληρώνω γενναιόδωρα;
"Γενναιόδωρα"; Πήρα αύξηση;
Γιάννη, περίμενε!
Θα πάρω μερικά τυριά.
Δεν χάνει ευκαιρία ο θείος.
Πάω στοίχημα ότι θα σου μιλήσει για τον πελεκάνο. Κόβω το κεφάλι μου.
Τι λες για έναν χυμό; Κερασμένο! Βάλ' το εκεί!
Μπορείς να καλέσεις και τον πελεκάνο σου.
Αγγελική, πήγαινε στύψε έναν χυμό για τον σταρ του χωριού.
-Βάλε κι ένα καλαμάκι. -Και καλαμάκι; Γιορτή έχουμε, θείε;
Ο πελεκάνος σου έκανε μεγάλη εντύπωση στους πελάτες.
-Όλο το βράδυ γι' αυτόν μιλούσαν. -Ναι, μου το είπε η Αγγελική.
Μου είπε ότι είχε και μεγάλη επιτυχία και το ταμείο σας.
Αυτό δεν μπορώ να σ'το πω. Είναι επαγγελματικό απόρρητο.
Δεν υπάρχει πρόβλημα. Η δουλειά είναι δουλειά.
Μιλώντας για δουλειά, θες να περάσεις αύριο γύρω στις 5 με τον Νικόστρατο;
Το μεσημέρι δεν κυκλοφορεί ψυχή, όμως αν έρθεις το απογευματάκι...
...θα βρεις κόσμο που θα πλήρωνε για μια φωτογραφία.
Μπορείς να ποζάρεις μπροστά από το μαγαζί για να έχουμε ένα ωραίο φόντο.
Μπορείς να στήσεις μια ωραία δουλίτσα και εγώ δεν θέλω τίποτα!
Ο χυμός!
Με καλαμάκι.
Χωρίς καλαμάκι.
-Γιατί γελάς με το καλαμάκι; -Χαμογελάω, θείε. Έχει διαφορά.
Δεν καταλαβαίνω πού είναι το αστείο.
Σκέψου το, έτσι;
Κοίτα! Είναι το αγόρι με το πουλί!
Είσαι το αγόρι με τον πιγκουίνο, έτσι;
Ορίστε;
Τον πιγκουίνο. Δηλαδή, τον πελεκάνο.
Θέλω να σας βγάλω μια φωτογραφία.
Λέει πως θέλει να βγάλει τον πελεκάνο μια φωτογραφία.
-Τι θα πληρώσετε; -Μετρητά.
Θα πληρώσει για μια φωτογραφία. Πρέπει να δεχτείς.
Πες της πως δεν ενδιαφέρομαι, αλλά την ευχαριστώ.
Έχεις καμιά περιουσία ή απλά έχεις πρόβλημα στον εγκέφαλο;
Ίδια ο θείος σου είσαι! Το χρήμα δεν είναι το παν στη ζωή.
Λοιπόν;
Ο φίλος μου ρωτάει πόσα.
Θα πληρώσω...
...δέκα ευρώ για μια ωραία φωτογραφία.
Τι λέει;
Λέει ότι βρίσκει τον πελεκάνο σου υπέροχο.
Πες της ότι το ξέρω και χωρίς να το πει.
Λέει ότι είναι λίγα.
Ένας μικρός επιχειρηματίας!
Θα πληρώσω 15 ευρώ, αλλά είναι η τελευταία μου προσφορά.
Η ανεψιά της είναι πολύ άρρωστη.
Δεν μπόρεσε να έρθει μαζί και ο πελεκάνος είναι το αγαπημένο της πουλί.
Θα χαιρόταν αν έβλεπε μια φωτογραφία της θείας της με έναν πελεκάνο.
Εντάξει. Αλλά μόνο μία.
Είμαστε εντάξει. Για 20.
Νιώθω σαν να διαπραγματεύομαι με τον Μπιλ Γκέιτς.
-Είμαστε σύμφωνοι. -Κοίτα! Ο Νικόστρατος!
Γρήγορα! Ήρθε ο πελεκάνος!
Πιο πολλά βγάζεις έτσι παρά με τα τυριά σου, ε;
Γεια σου, Κίτσα.
Πάω αύριο στα Φηρά για τον τρύγο.
Θα λείψεις καιρό;
Όσο χρειαστεί.
Χρειαζόμαστε τα λεφτά.
Θα περάσει ο καιρός, θα δεις.
Κίτσα, είσαι μπελάς.
Ο πατέρας πάει όλο και πιο μακριά για να βρει ψάρια.
Εσένα δεν σε νοιάζει, δεν πληρώνεις καύσιμα.
Αποφάσισα να τον βοηθήσουμε.
Η Ζώρα έγινε το Νησί του Πελεκάνου.
Έρχονταν όλο και περισσότεροι τουρίστες..
πράγμα που ευχαριστούσε τον Αριστοτέλη....
...τον ιδιοκτήτη του μοναδικού καφενείου του νησιού..
Έμαθε γρήγορα να βγάζει μεγάλα κέρδη από το αξιοθέατο του νησιού.
Ο Νικόστρατος τα είχε καταφέρει.
Αποδείχτηκε καλός για την επιχείρηση.
Όμως, το κέρδος παρέμενε μυστικό..
Τρέχει η μικρή.
Ωραία!
Πρέπει να προσλάβεις χέρια.
Τρελός είσαι; Να γεμίσω τα ταμεία του κράτους;
Όχι. Η Αγγελική είναι της οικογένειας.
Μαύρα λεφτά να μένουν στην οικογένεια.
Αν θες να δουλέψεις έχεις το ελεύθερο.
Είναι στο ξεκίνημα. Δεν ξέρει ακόμα τα μυστικά του επαγγέλματος.
Το μερίδιό σου.
-Για ποια με πέρασες; -Για μια εξαιρετική μάνατζερ.
Τι σ' έπιασε και δεν τα θες;
Έχεις καμιά περιουσία ή απλά έχεις πρόβλημα στον εγκέφαλο;
Θείε, μπορώ να πάρω ρεπό αύριο; Θέλω να πάω στα μαγαζιά με τον Γιάννη.
Ρεπό; Στη μέση της σεζόν; Θες να με καταστρέψεις;
Θα τα καταφέρεις μια χαρά, θείε!
Είσαι γρήγορος, βλέπεις τα πάντα...
ξέρεις να συζητάς με τους πελάτες, σε λατρεύουν...
...και επιπλέον δεν θα με πληρώσεις.
Γεια σου, θείε!
Κοίτα, αυτό είναι το πλοίο που αγόρασα τον Νικόστρατο.
-Το έχει σταματήσει η ακτοφυλακή. -Η ακτοφυλακή; Γιατί;
Έπλυνε τη δεξαμενή κοντά στην ακτή. Δεν μου κάνει εντύπωση.
Πόσο σου πούλησε τον Νικόστρατο;
Τον αντάλλαξα με τον χρυσό σταυρό που μου είχε δώσει η μαμά μου.
-Θα χάρηκε, φαντάζομαι. -Έχει πεθάνει εδώ και 3 χρόνια.
Δεν έχεις μαμά; Και σε ποιον ξεσπάς;
Πάμε.
Συγγνώμη. Συχνά λέω βλακείες που τις μετανιώνω.
Δεν πειράζει. Είσαι η μόνη φίλη μου.
Πώς αντέδρασε ο πατέρας σου όταν έμαθε ότι έδωσες τον σταυρό σου;
Άσχημα, αλλά τον έχω συνηθίσει. Έχει παλιοχαρακτήρα.
Αθήνα, σου ‘ρχόμαστε!
Πάμε να βρούμε τον ξάδελφό μου. Θα δεις, είναι κουλ.
Τι κάνεις εδώ; Έχεις και παρέα;
Αυτός είναι ο Γιάννης.
Χορεύουμε;
-Έρχεσαι; -Όχι, δεν είμαι του χορού.
Ούτε κι εγώ.
Ξέχασες να βγάλεις την ετικέτα.
Γιάννη, κοίτα!
Πάρε, γκρινιάρη!
-Ο σταυρός μου! Πού τον βρήκες; -Στον δρόμο.
Είδα κάτι να λάμπει στα πόδια μου. Κοιτάω και να ο σταυρός σου!
Όχι, πήγα στο "Στενή Παπάδες" όσο κοιμόσουν! Χαζέ.
Πήγες στο λιμάνι μόνη μέσα στη νύχτα; Είσαι παλαβή;
Πήγα με τον ξάδελφό μου. Είναι ο σωματοφύλακάς μου.
Θα σκοτωνόταν για χάρη μου.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό που έκανες.
Θα σου κόστισε πολλά.
Νομίζεις. Το παζάρεψα, ξέρεις πως είμαι.
Τώρα δεν μπορείς να αρνηθείς τίποτα. Πήγαινέ με στη Μύρτα.
Δεν το βάζεις κάτω, έτσι;
Πού είναι ο Νικόστρατος;
Κρύβεται.
Πεθαίνω της πείνας. Πότε θα φάμε;
Μισό. Πρέπει πρώτα να ψαρέψουμε το φαγητό μας.
Να το ψαρέψουμε;
Είναι ψηλά τελικά.
Έλα, πήδα!
Δεν είμαι σίγουρη.
Διστάζω.
Καλά, θα δοκιμάσω.
Μην ζηλεύεις, Νίκο.
Τι κάνεις; Με τρόμαξες!
Είναι πολύ νόστιμο όταν ψηθεί, θα δεις.
Λοιπόν, όποιος κάνει το μεγαλύτερο μακροβούτι...
...θα φάει το μεγαλύτερο!
Κέρδισα!
Μάλιστα!
Βλέπω σερβιρίστηκες!
Νίκο!
Αυτός κέρδισε τελικά.
Παλιά με έπαιρνε μαζί του για ψάρεμα, κάναμε διάφορα μαζί.
-Μετά τον θάνατο της μα μάς, άλλαξε. -Σε μαλώνει;
-Συνέχεια. -Σε χτυπάει;
Όχι, ποτέ! Αλλά συνέχεια με μαλώνει. Είναι πολύ σπαστικό.
Σε μαλώνει; Κι εσύ έχεις μόνο αυτό να πεις;
Γιατί, ποιο είναι το πρόβλημα;
Πρέπει να μάθεις να ξεσπάς λίγο. Θα σου έκανε καλό.
Πάμε!
Μας τη σπάει! Μας τσαντίζει!
Μας τη σπας! Μας τσαντίζεις!
Φαίνεσαι στενοχωρημένος.
Τι;
Είπα, φαίνεσαι στενοχωρημένος.
Γιατί να είμαι στενοχωρημένος; Πέρασα την καλύτερη μέρα της ζωής μου.
Τι;
Λέω ότι είναι πολύ ωραία φάση να σε έχει κανείς φίλη.
Δεν είναι πάντα εύκολο, αλλά είναι ωραία.
Τι;
Δεν σου δίνω!
Άσ' τον, Νίκο!
Είσαι καλά;
Γιατί κλαις;
Μου επιτέθηκε!
-Τι συμβαίνει; -Ξέρετε, δεν είναι κακός.
Θα έπρεπε να είναι σε ζωολογικό κήπο.
Θέλει να παίξει.
Γύρνα στη σπηλιά σου.
-Ο πατέρας του παιδιού έγινε έξαλλος. -Του έφαγε μόνο το παγωτό.
-Μην το κάνουμε θέμα. -Φαντάσου να του έβγαζε κανένα μάτι!
Για σένα όλα είναι αστεία. Ο πελεκάνος είναι ένα άγριο ζώο.
Εγώ τον έκανα πουλί για τσίρκο. Ορίστε τα αποτελέσματα.
Λατρεύει τις πικάντικες ελιές και τη ξιδάτη ρέγκα.
Του δίνουν όλοι, δεν μπαίνει στον κόπο να ψαρέψει.
Πολύ το ζαλίζεις. Ο Νικόστρατος λατρεύει την παρέα των ανθρώπων.
Είναι πιο ευτυχισμένος εδώ παρά στη σπηλιά του.
Δεν είμαι και τόσο σίγουρος.
Να του πάρουμε γυαλιά ηλίου για να κατεβαίνει στην αποβάθρα ινκόγκνιτο.
Μου τη δίνεις. Δεν νοιάζεσαι για τους άλλους. Είσαι σαν τον θείο σου.
Κι εσύ είσαι σαν τον πατέρα σου.
Μανώλη, Μανώλη, πού κρύβεσαι;
Βγες από την κρυψώνα σου!
Δεν είναι αστείο πια, βγες!
Σου αρέσει;
Πότε γυρνάει ο πατέρας σου από τον τρύγο,.
Δεν μου 'πε. Όταν θα έχει μαζέψει όλη τη σταφίδα.
Προσοχή, πάτερ!
Άσε με!
-Τα πάτε καλύτερα; -Ούτε καλύτερα, ούτε χειρότερα.
Αλλά μου λείπει.
Φυσικό είναι. Λείπει τώρα πάνω από δυο βδομάδες.
Ακόμα κι όταν είναι εδώ, μου λείπει.
Τζάμι, ε;
Χάρη στον γιο σου όλα αυτά. Δηλαδή στον...φίλο του.
Πέρνα!
Έχουν συμβεί πολλά από τότε που έφυγες.
Ναι, έτσι φαίνεται.
Ο πελεκάνος αποδείχτηκε ευλογία για το νησί.
Το χωριό ποτέ δεν είχε τόσο κόσμο.
Ακόμα και το πλοίο που πάει Μύκονο, τώρα δένει κι εδώ. Πάμε περίφημα!
Εσύ μόνο τα λεφτά σκέφτεσαι.
Ο τρύγος δεν σου άλλαξε χαρακτήρα.
-Σ’ αρέσουν όλοι αυτοί οι βλάκες; -Ζούμε από αυτούς τους βλάκες.
Τους οφείλεις λίγο σεβασμό.
Αν ήρθες να μου τα χαλάσεις, ας καθόσουν σπίτι σου!
Σπίτι μου είμαι!
Αυτό είναι το χωριό μου. Εδώ παντρεύτηκα.
Καλά θα έκανες να έβρισκες μια γυναίκα.
Εμένα δεν θα μου κάνουν κουμάντο οι τουρίστες!
-Είσαι καλά, θείε; Ποιος ήταν; -Ο πατέρας του Γιάννη.
Δεν πρόλαβα να σκύψω. Με αιφνιδίασε.
Ο μπαμπάς.
Μπαμπά!
Μπαμπά! Πότε γύρισες;
Πριν λίγο.
Βρήκα το σπίτι άδειο.
Πού ήσουν;
Τι είναι το μπλουζάκι και τα καινούρια παπούτσια στο δωμάτιό σου;
-Ποιος σου τα πλήρωσε; -Εγώ.
-Με τι λεφτά; -Με αυτά που έβγαλα μόνος μου.
Έβγαλες;
Ποζάρω για τους τουρίστες. Με βγάζουν φωτογραφία με τον Νικόστρατο.
-Είναι επάγγελμα αυτό; -Πιο κερδοφόρο από το ψάρεμα πάντως!
Έτσι ξαναγόρασα τον σταυρό της μαμάς!
Γιάννη.
Άσε με να κοιμηθώ.
Μην φοβάσαι, Νίκο. Είμαστε προστατευμένοι εδώ.
Νίκο, μην φοβάσαι.
Νίκο!
Αγγελική;
Περιμένεις την άμπωτη για να μαζέψεις τα τραπέζια;
Πολύ αστείο, θείε.
Άσ' το, δεν έχω όρεξη. Φύγε.
Ξαναέλα αργότερα. Δεν είμαι για πολλά πολλά το πρωί.
Όχι, Νίκο! Βγες από δω!
Άντε φύγε!
Νίκο!
Φτάνουμε στο χωριό του πελεκάνου. Θα δούμε τον Νικόστρατο.
Κυρία Φλώρα, δεν είχε καρβέλι και σας πήρα φραντζόλες, εντάξει;
Ποτέ δεν φτιάχνει αρκετά.
Νικόστρατε!
Έλα!
Έλα, μην μου θυμώνεις!
Έλα, έλα!
Θα παρκάρεις δίπλα στο καφενείο του Αριστοτέλη.
Δεν έφταιγα εγώ.
Αριστοτέλη! Αριστοτέλη!
Αντώνη, τι φοράς τα γυαλιά αφού τα λιώνεις όλα στο πέρασμά σου!
-Μου μιλούσε ο Βασίλης. -Δεν είναι ανάγκη να με κοιτάς.
Του μιλούσες κιόλας! Απαγορεύεται να αποσπάς την προσοχή του οδηγού!
Και οι βλάκες το ξέρουν αυτό!
Κάντε στην άκρη.
Ησυχία!
-Τι έγινε; -Τον χτύπησε το λεωφορείο!
Κράτα το ράμφος!
Άδειασε το τραπέζι.
Ένα ψαλίδι.
Ένα ψαλίδι, γρήγορα!
Τελείωσε.
Σώσ' τον, μπαμπά!
Θα πεθάνει.
Βοήθησέ με, μπαμπά.
Καλύτερα να τον γλιτώσουμε από το βάσανό του.
Βοήθησέ με.
Μην τον αφήσεις να πεθάνει, μπαμπά.
Σου υπόσχομαι πως δεν θα πονέσει καθόλου.
Μπαμπά!
Μαμά!
Το χωριό ήταν συγκλονισμένο και όλοι μιλούσαν για την υγεία μου..
Η Αγγελική ερχόταν και με έβλεπε, και καθησύχαζε τον κόσμο..
Αλλά η στεναχώρια πότισε το νησί...
...και η Μύρτα, οι αναμνήσεις των ωραίων μας στιγμών, ξεθώριαζε.
Αριστοτέλη!
Ο Δημοσθένης!
Αμάν.
-Έχει τις κακές του. -Και πότε έχει τις καλές του;
Θα θέλαμε να σου πού με ότι λυπούμαστε πολύ για τον Γιάννη.
Ναι, είναι πολύ άσχημο αυτό που συνέβη.
Ευχαριστώ. Πού είναι η ανιψιά σου;
Εδώ είμαι.
Θα μπορούσες να κάνεις παρέα στον Γιάννη σήμερα;
-Θείε; -Φυσικά.
-Συγγνώμη για την μπουνιά. -Πήγαινα γυρεύοντας.
Με αιφνιδίασε. Δεν πρόλαβα να σκύψω.
Το ξέρουμε, θείε.
Η Αγγελική με πρόσεχε όταν ο πατέρας μου έφευγε για ψάρεμα.
Δεν είχα όρεξη για τίποτα.
Αρνιόμουν να φάω.
Εκτός από τα λουκούμια της κυρίας Φλώρας
Μίγμα σπέσιαλ!
Ετοιμάσαμε αυτό το τσάι με τον πατέρα σου.
Είναι δυνατό.
Μην ανησυχείς, είναι καλύτερα.
Είδες το κορίτσι από την πόλη;
-Έχω τύψεις γι’ αυτό που έγινε. -Βλακείες.
Δεν οδηγούσες εσύ το λεωφορείο.
Εγώ σε έσπρωξα να κάνεις τον Νικόστρατο σταρ.
Αν δεν με είχες ακούσει, τίποτα δεν θα γινόταν απ' όλα αυτά.
Είχε μικρή ζωή, αλλά καλή.
Αν τον είχα αφήσει στο πλοίο, θα πέθαινε πριν καν μάθει να πετάει.
Ότι έγινε, έγινε.
Δεν σου τα έχω πει όλα.
Τη μέρα του δυστυχήματος, εγώ φώναξα τον Νικόστρατο.
Πέρασε το δρόμο για να έρθει και...
Μετά την εξαφάνιση του Νικόστρατου, οι νησιώτες δεν ήταν πια οι ίδιοι.
Ο Αριστοτέλης ήταν πικραμένος.
Του έλειπε ο Νικόστρατος και όχι μόνο λόγω της μειωμένης είσπραξης.
Μπορεί να μην του φαίνεται, αλλά είναι ευαίσθητος..
Ο Βασίλης ήταν απαρηγόρητος που μίλησε στον οδηγό...
...και προκάλεσε τον θάνατο του Νικόστρατου..
Τον έβλεπαν να τριγυρνάει χωρίς σκοπό στην πλατεία του χωριού...
...με τα χέρια στις τσέπες.
Κι εγώ άλλαξα..
Είχα...πώς το λένε...
...ωριμάσει.
Ναι, είχα ωριμάσει.
Τελικά η ζωή ξαναμπήκε στους παλιούς ρυθμούς της.
Η κυρία Καρούζου και ο παπάς αποφάσισαν...
...να προσθέσουν άλλο ένα μέλος στην οικογένειά τους
Ο πατέρας μου πήγαινε για ψάρεμα ή στο καφέ του Αριστοτέλη.
Οι ναυτικοί ξέρουν....
...πως η εξαφάνιση κάποιου στη θάλασσα, αφήνει μια πικρή γεύση.
Τα τουριστικά γραφεία της Αθήνας διέγραψαν τη Ζώρα.
Το φεριμπότ σταμάτησε να δένει..
Όλα γύρισαν στη θέση τους.
Όλα μπήκαν σε τάξη.
Παιδιά, όλοι στην αίθουσα.
Τελικά δεν ήταν και τόσο άσχημα.
Δεν ακούς τον πατέρα σου;
Θα σου είπε να μην έρθεις στο χωριό μέχρι να γίνεις τελείως καλά.
Αφού δεν τον ακούω, έχω γίνει τελείως καλά.
Σωστό. Τι θες να πιεις;
Έναν φραπέ.
Και έναν φραπέ!
Γιάννη, χαίρομαι που σε βλέπω!
-Αδυνάτισες; Τρως τίποτα; -Τον ταΐζουμε θείε, μην ανησυχείς.
Ο πατέρας σου δεν κατεβαίνει στο χωριό.
Ο πατέρας μου; Έρχεται κάθε βράδυ εδώ για να πιει!
Εδώ σίγουρα όχι. Μήπως πάει αλλού;
Αλλά πού, αφού αυτό είναι το μοναδικό καφενείο.
Περίεργο αυτό. Μάλλον έχει φιλενάδα.
Φιλενάδα; Φαίνεται πως δεν τον ξέρεις καλά.
Αν δεν έχει φιλενάδα, πού αλλού θα μπορούσε να πηγαίνει;
Αυτό ακριβώς θέλω να μάθω κι εγώ.
-Ο καφές σου; -Πιες τον εσύ, τα λέμε μετά.
-Δεν μου είπες τι έγινε στη θάλασσα. -Τι εννοείς;
Όταν πήρες τον Νικόστρατο. Υπέφερε καθόλου;
Όχι, πέθανε πολύ γρήγορα.
-Γιατί τον πήρες με τη βάρκα; -Για να σε προστατέψω.
Και μετά; Τι τον έκανες;
Τον πέταξα στη θάλασσα.
Μην στεναχωριέσαι, του άρεσε να ψαρεύει...
...και να κολυμπάει!
Ήξερα ότι η ανάμνηση του Νικόστρατου δεν θα έσβηνε ποτέ.
Ο μπαμπάς προσπαθούσε να με καθησυχάζει αν και δεν είναι καλός σ’ αυτά..
Οι εξηγήσεις του δεν με ικανοποιούσαν...
...και δεν ήθελε να απαντάει στις ερωτήσεις μου.
Για να καταλάβω, λοιπόν, έπρεπε να επιμείνω.
Αν ο πατέρας μου δεν ήταν στο καφενείο, πού πήγαινε,.
Ήθελα να μάθω.
-Εσύ είσαι; -Τι κάνεις;
Ψάχνω να βρω τι κάνει ο πατέρας μου.
Καλά ήρθες για να φυλάξεις τσίλιες.
-Άμα θέλω. -Σε παρακαλώ.
Καλύτερα. Πού πας;
Να ψάξω το καΐκι. Αν πλησιάζει ο πατέρας μου, σφύρα. Ξέρεις;
Άνετα!
Να πάρει!
Γιάννη!
-Καλημέρα! -Καλημέρα!
-Πού είναι ο Γιάννης; -Στο μοναστήρι. Εσάς περίμενα.
Έχω να σας ρωτήσω κάποια πράγματα σχετικά με το ψάρεμα.
Σ’ ενδιαφέρει το ψάρεμα;
Σας πειράζει να πάμε στην κουζίνα; Ο ήλιος με τυφλώνει. Είμαι από πόλη.
Θα γράψω εργασία για τους ανθρώπους που γνώρισα στις διακοπές μου.
Μόνος ψαρεύετε; Θα 'ναι πολύ κουραστικό.. Προπαντός όταν τραβάτε τα δίχτυα.
Έχω ένα βαρούλκο. Χωρίς το βαρούλκο δεν θα κατάφερνα να τραβήξω το δίχτυ.
Ο σιδερένιος τροχός που είναι μπροστά στη βάρκα;
Μάλιστα. Κουμαντάρετε και τη βάρκα παράλληλα;
Χρειάζεται εμπειρία.
Δεν γέρνει η βάρκα όταν βγάζετε το δίχτυ γεμάτο ψάρια;
Εγώ με τον σάκο μου, αν είναι λίγο φορτωμένος, κινδυνεύω να πέσω.
Ο Γιάννης βοηθάει; Θέλω να πω, όταν δεν είναι στο μοναστήρι όπως σήμερα.
Ας παραδεχτούμε ότι πάει συνέχεια. Περνάει πολύ χρόνο εκεί.
Θα μπορούσε να κρατάει το τιμόνι όσο ασχολείστε με το βαρούλκο.
Δεν πρέπει να είναι πιο δύσκολο από το τρίκυκλό σας.
Αυτό το πρόβλημα, το βλέπω παντού. Οι άνθρωποι τα θέλουν όλα τζάμπα.
Δεν καταλαβαίνουν, το βρίσκω τρελό. Τα ψάρια σας για παράδειγμα.
Αν τα πουλάγατε στην τιμή που βγαίνει μετά από τα καύσιμα...
...τα δίχτυα και τη συντήρηση της βάρκας, κανείς δεν θα αγόραζε.
Ξέρετε τι κόστος έχει ένα φραπέ;
Έχετε ιδέα πόσο κάνει να φτιάξεις έναν φραπέ; Είναι τρελό!
Νομίζω αυτό τα λέει όλα. Ο κόσμος δεν καταλαβαίνει.
Όσο για το τρίκυκλο, άκουσα ότι το επισκευάσατε μόνος σας.
Είστε και μηχανικός;
Είστε αυτοδίδακτος, ε; Στην εποχή μας...
...δεν εκτιμάται αρκετά η ικανότητα των χεριών.
-Εδώ είσαι; -Όχι.
-Πώς πήγαν οι πρόβες; -Πολύ καλά.
-Σας αφήνω να τα πείτε. -Ευχαριστώ για τις πληροφορίες.
-Λοιπόν, τι έγινε; -Τον γιάτρεψε.
Βρήκα ιατρικά εργαλεία στο καΐκι. Μου είπε ψέματα.
Δεν το πιστεύω.
Μπορεί να είναι ακόμα ζωντανός. Ο Νικόστρατος είναι ζωντανός.
Μην ενθουσιάζεσαι. Δεν ξέρουμε αν είναι ζωντανός.
Ίσως ο πατέρας σου προσπάθησε να τον γιατρέψει, αλλά δεν τα κατάφερε.
Και πού λες να πηγαίνει κάθε βράδυ;
-Εγώ πιστεύω ότι... -Περίμενε!
Πάει να τον δει, είμαι σίγουρος.
Γιάννη!
Πάει στη Μύρτα! Πάει στη σπηλιά!
Περίμενέ με!
Γιάννη! Πιο σιγά, δεν αντέχω!
Μπαμπά;
Μπαμπά!
Νίκο.
Νίκο!
Γιατί δεν μου είπες τίποτα;
Γιατί με άφησες να πιστεύω ότι έχει πεθάνει;
Για να μην στεναχωρηθείς δυο φορές.
Δεν ήμουν σίγουρος αν μπορούσα να τον σώσω.
Όταν τον πήρα μαζί, νόμιζα ότι θα τον χάναμε, αλλά έχει δυνατό σκαρί.
Πώς κατάφερες να τον γιατρέψεις;
Ζήτησα τα απαραίτητα από τον γιατρό Λύσανδρο.
Ήθελα να σου κάνω έκπληξη, αλλά μάλλον δεν τα κατάφερα.
Όχι.
Τα κατάφερες. Τα κατάφερες καλά.
Δεν ξέρω τι να πω.
Μην πεις τίποτα.
Καλησπέρα, Χριστίνα!
Σταμάτα τις κλάψες!
Ξέχνα τον. Δεν θα κλαψουρίζεις μέχρι το τέλος της ζωή σου.
-Κοίτα, εκεί τον σκοτώσαμε. -Δεν θα το σκέφτεσαι για πάντα.
Η γιορτή του Αγίου Δημητρίου.
Ήταν το μεγάλο γεγονός στη Ζώρα.
Έβαζαν όλοι τα καλά τους. Είχε μουσική και χορό.
Η ορχήστρα των μοναχών αναλάμβανε τη διασκέδαση...
Εκείνη τη χρονιά αποφασίσαμε να κάνουμε μια έκπληξη στο χωριό.
Ο Νίκος είχε τρακ... Το ίδιο κι εγώ.
Κανείς δεν ήξερε τι θα συνέβαινε. Ούτε καν ο Παπά Κοσμάς
Φέτος, παιδιά, θα σας παίξουμε κάτι μοντέρνο.
Ελπίζω να περάσετε μια αξέχαστη βραδιά.
Καλή διασκέδαση σε όλους!
Ο άντρας που έχω γίνει, δεν θα ξεχάσει ποτέ τις στιγμές αυτές...
Του Παπά Κοσμά, του αρέσει να μιλάει για τους φιλόσοφούς μας...
Ο Άγιος Ιωάννης Σχολαστικός έλεγε:
"Κάποιες δοκιμασίες μας χωρίζουν κάποιες μας ενώνουν. "
Αυτή τη φορά, χάρη στον Νικόστρατο...
...η δοκιμασία δεν μας χώρισε, αντίθετα μας έφερε πιο κοντά...
Ήταν ωραία να τα ξαναβλέπω έτσι όπως ήταν πριν.
Αυτή η νύχτα του Αγίου Δημητρίου, ο μπαμπάς με βοήθησε να...
πώς να το πω... να μάθω να πετάω.
Ναι, να μάθω να πετάω.
Τι είναι αυτό; Ο χορός της βροχής;
Περίμενε.